«ارنستو چه‌گوارا» یا آن‌گونه که مردمان لاتین خوش‌تر دارند او را به یاد آورند «چه» نمادی‌ است مانا از خیزش علیه ظلم و استبداد. چریک آرژانتینی از همان زمان که قاره استعمارزده لاتین را با موتورسیکلتی طی کرد و در کسوت پزشک به درمان بیماران پرداخت تا آن‌گاه که درد بی‌درمان مردمان این منطقه را در استبداد و حکومت‌های ظالم یافت، لحظه‌ای از پا نایستاد. او بی‌وطن بود و شاید هم جهان‌وطن؛ چرا که ظلم را علیه هیچ کس و در هیچ کجای جهان بر‌نمی‌تافت. 

سال‌ها از مرگ قهرمانانه «چه» می‌گذرد اما بزرگمرد آمریکای لاتین هنوز هم الهام بخش مردمان ستم‌دیده‌ای است که تلاش می‌کنند خود را از زیر یوغ استعمار و استبداد برهانند. هنوز هم در هر گوشه و کنار جهان اگر پرچمی به عدالت‌خواهی و مبارزه با استبداد بلند می‌شود در همان حوالی تصاویر «چه» را هم می‌توانی بیابی.

جسد «چه» را سال‌ها پنهان کردند، گویی می‌ترسیدند که مزارش تبدیل به قلب تپنده مبارزه با استعمار و استبداد شود. جسدش را پنهان کردند اما فراموش کردند و غافل ماندند که اسطوره‌ها نه در میان مشتی خاک که در ذهن آدمیان زنده می‌مانند. «چه» اسطوره زنده مردمان سرخورده و تهیدستی است که برای رسیدن به آزادی و رهایی از قید و بند، چیزی جز بذل جان خود ندارند، او الهام بخش حرکتی است جهانی علیه استبداد و استعمار، علیه بهره کشی از گرده تهیدستان و خوش نشینی در برج‌های عاج در هر کجای دنیا؛ از آمریکای لاتین و مرکزی تا قلب آفریقا. بیهوده نیست که هنوز هم شنیدن نامش لرزه بر اندام بسیاری می‌اندازد.

                             


 

نوشته شده توسط سید امیر سعیدی در دوشنبه هفتم اسفند 1385 ساعت موضوع | لینک ثابت